هاشم آقاجري گفت: علي(ع) در آن دوران كه حكومت‌ها اساسا حق حاكميت را از خود مي‌دانستند كوشيد تا امكان تازه‌اي براي مردم خلق كند مثلا عدالت را بسط و آن را به سمت برابري سوق دهد.



به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، ايسنا، وي كه در يكي ديگر از نشست‌هاي مذهبي كه از سوي انجمن اسلامي مهندسين برگزار شده بود، سخن مي‌گفت، افزود: در تاريخ اسلام به ويژه تاريخ شيعه، علي(ع) به عنوان پدر و حسين(ع) به عنوان پسر، دو ميراث براي ما به جا گذاشتند. علي، نظام و الگوي حكمراني خوب و حسين، ميراث يك نهضت را؛ نهضت و نظام آن‌گونه كه بايد باشد.


وي كه با موضوع « هم‌چنان در حسرت حكومت علي (ع)» سخنراني مي‌كرد، افزود: وقتي از حسرت سخن مي‌گوييم، بيان حس نوستالژيكي است كه نسبت به گذشته‌ي از دست رفته وجود دارد، منظور من از حسرت نسبت به علي(ع) چنين حسي نيست، علي در يك مقطع كوتاه درخشيد و رخ پنهان كرد و شيعه به اميد تحقق چنين حكومتي، مبارزه مي‌كرد و انتظار مي‌كشيد.


اين استاد دانشگاه افزود: تحسر نسبت به حكومت علي(ع)، صرفا يك تحسر شيعي نيست، بلكه تحسري انساني است و حسرت نسبت به حكومت علي حسرتي است كه تجديد نخواهد شد.


آقاجري با اشاره به دوران پربار زندگي حضرت علي (ع) خاطرنشان كرد: دوره‌ي نهضت اسلام و پيامبر و نقشي كه علي(ع) به عنوان عضوي از اين نهضت ايفا كرد، يكي از دوران زندگي پربار حضرت علي است كه در آن علي به مثابه‌ي يك مؤمن صادق، خلاصه مي‌شود و اوج اين صداقت و ايثار، شبي است كه در بستر پيامبر به جاي ايشان مي‌خوابد.


وي ادامه داد: دوره‌ي نهضت - نظام يا نهضت مدني يكي ديگر از دوران زندگي حضرت علي (ع) است كه با مهاجرت پيامبر به مدينه و دولتي كه به عنوان دولت مدينه تشكيل شد، آغاز شد و....
ادامه مطلب

...سخن گفتن درباره علي (ع) بي‌نهايت دشوار است، زيرا به عقيده من، علي (ع) يك قهرمان يا يك شخصيت تاريخي تنها نيست. هر كس درباره علي (ع) از ابعاد و جهات مختلف بررسي كند، خود را نه تنها در برابر يك فرد، يك فرد برجسته انساني در تاريخ مي‌بيند، بلكه خود را در برابر معجزه‌اي و حتا در برابر يك مساله علمي، يك معماي علمي «‌اين خلقت» احساس مي‌كند. بنابراين درباره علي (ع) سخن گفتن برخلاف آنچه كه در وهله اول به ذهن مي‌آيد، درباره يك شخصيت بزرگ سخن گفتن نيست، بلكه درباره معجزه‌اي است كه به نام انسان و به صورت انسان در تاريخ متجلي شده است.

علي (ع) يكي از شخصيت‌هاي بزرگي است كه به نظر من بزرگترين شخصيت انساني است (پيغمبر (ص) را بايد جدا كرد كه رسالت خاصي دارد) كه از همه وقت، امروز ناشناخته مي‌بود، بدشناخته‌تر است كه كيست، محققين او را براي اولين بار مي‌شناختند.

گاه علي (ع) را كه توي اين جنگ‌ها يك قهرمان شمشيرزن است، توي شهر يك سياستمدار پرتلاش حساس است و توي زندگي يك پدر و يك همسر بسيار مهربان و بسيار دقيق است و يك انسان زندگي است و در همه ابعادش مي‌بينيم، تاريخ مي‌گويد، تنها در نيمه‌ شب‌ها، توي نخلستانهاي اطراف مدينه مي‌رفته و نگاه مي‌كرده كه كسي نبيند و نشوند و بعد سر در حلقوم چاه فرو مي‌برده و مي‌ناليده! هرگز، من نمي‌توانم قبول كنم كه رنج‌هاي مدينه و رنج‌هاي عرب و جامعه عرب و حق جامعه اسلامي و حتا يارانش، اين روحي را كه از همه اين آفرينش بزرگ‌تر است وادار به چنين ناليدني بكند، هرگز!

درد علي (ع) خيلي بزرگ‌تر است و آن درد خيلي بايد درد نيرومندي باشد، كه اين روح را اين اندازه بي‌تاب بكند! مسلما اين همان درد انساني است كه خود را در اين عالم زنداني مي‌بيند، انساني است كه خود را بيشتر از اين عالم مي‌بيند و احساس خفقان در اين عالم مي‌كند

مسلما هر كسي كه انسان‌تر است، پيش از آنچه هست در خود نياز احساس مي‌كند، انسان است، اين است كه مي‌بينيم علي (ع) قهرمان متعالي سخن گفتن و زيبا سخن گفتن و پاك سخن گفتن است، نمونه اعلا و متعالي شهامت و گستاخي در جنگ است، نمونه عالي پاكي روح در حد اساطير و تخيل فرضي انسان در طول تاريخ است، نمونه اعلاي محبت و رقت و لطافت روح است، نمونه عالي دوست داشتن در حد نمونه‌هاي اساطيري است، نمونه عالي عدل خشك دقيقي است كه حتا براي مرد خوبي مانند عقيل ـ برادرش - قابل تحمل نيست، نمونه اعلاي تحمل است در جايي كه تحمل نكردن، خيانت است و نمونه اعلاي همه زيبايي‌هايي است و همه فضايلي است كه انسان همواره نيازمندش بوده و ندانسته.

علي (ع) نه تنها امام است، در طول تاريخ هيچ شخصيتي با اين امتياز را نداشته كه يك خانواده امام (ع) است، يعني خانواده اساطيري است،...

ادامه مطلب

در آستانه انتخابات چهارمين دوره مجلس خبرگان رهبري جناح‌ها و نحله‌هاي مختلف فكري به بيان ديدگاه‌ها و مواضعشان درباره نقش، وظيفه و عملكرد مجلس خبرگان و جايگاه رهبري در نظام جمهوري اسلامي‌ايران و نيز درباره فرايند انتخابات و عملكرد نهادهاي انتخاباتي پرداخته، شرايط و الزامات انتخابات آزاد، سالم و منصفانه را بيان مي‌كنند.

 

نهضت آزادي ايران نيز پيشتر در بيانيه مجلس خبرگان رهبري و حقوق اساسي ملت (نشريه شماره 1966 مورخ 27/2/1385) ديدگاه‌هايش را درباره موارد بالا توضيح داده بود و اكنون، درآغاز به بيان ديدگاههايش درباره منشأ مشروعيت حكومت، سپس به نقل نظرات شخصيت‌هاي مطرح دو جناح حاكميت و سرانجام، به چالشها و پرسش‌ها درباره اين انتخابات مي‌پردازد.

 

1- منشأ مشروعيت حكومت

جامعه و حكومت اصولاً به منظور تأمين امنيت، توسعه، سعادت و صيانت حقوق افراد برپا مي‌شود. در جهان‌بيني اسلامي‌ما، آزادي موهبتي الهي و حفظ آن كليدي براي رشد و توسعه انساني و جلوگيري از آن مصداق .........

ادامه مطلب

ادامه مطلب