شب يلدا همه را به صحبت مي آورد، حتي آناني را که مهر سکوت بر لبان زده اند. به مناسب اين شب با لطف الله ميثمي، غلامحسين کرباسچي و عباس عبدي گپي دوستانه زديم تا ببينيم اين مردان سياست در اين شب به چه کارند. فصل مشترک هر سه اينها علاوه بر "مهندس" بودنشان در اين است که چندان تمايلي به صبحت کردن با خبرنگاران ندارند اما " شب يلدا" يک چيز ديگر است.

عبدي : هزار وعده خوبان يکي وفا نکند

ابتدا با عباس عبدي تماس گرفتم. عضو قديمي جبهه مشارکت که از "مشارکت" خروج کرد. وقتي خواستم مصاحبه کنم ابتدا رد کرد اما.......

به این خاطر :با اجازه از آقای نبوی  مقاله طنزش را در اینجا می آورم.

 صندوق ها در ارادان است

انتخابات برگزار شد. رایحه خوش خدمت گفته می شود، در انتخابات شهرهای بزرگ موفق نشد اکثریت را به دست بیاورد. در انتخابات خبرگان هاشمی رفسنجانی فعلا رای اول تهران است و احتمالا اگر معجزه هاله نور از وزارت کشور شامل حال « قله های ثروت» نشود، نتیجه خبرگان تهران به نفع راست سنتی و نه راست مصباح تمام خواهد شد. در شورای شهر تهران فعلا هیچ چیز معلوم نیست، ظاهرا صندوق های رای را احمدی نژاد و پورمحمدی برده اند به ارادان و دارند با چرتکه رای ها را می شمارند. تقریبا همه گروههای سیاسی به این نتیجه رسیده اند که رای ها باید با دست شمرده شود، اما فعلا معلوم نیست صندوق ها کجاست.

چند نتیجه گیری اخلاقی از انتخابات
به نظر من نتیجه انتخابات تهران هرچه که بشود، حاصل آن تا به این لحظه بسیار خوب بوده است، لابد فکر می کنید سرم به جایی خورده و قاطی کردم. ضمن تائید این خبر، به موارد زیر توجه کنید:

اول: مهم ترین موضوع این انتخابات این است که سیستم رای سازی نظامیان در سراسر کشور جواب نمی دهد و میان راست ها اختلاف اساسی وجود دارد، درست برعکس این موضوع در میان نیروهای میانه رو و اصلاح طلب اتفاق افتاده، به این معنی که آنها دارند می فهمند برای انتخابات بعدی، یعنی مجلس هشتم باید از همین فردا کارشان را شروع کنند.
دوم: لیست احمدی نژاد و حامیان دولت و مصباح یزدی در این دو انتخابات رای نیاورد، ممکن است اکثریت در تهران از این لیست باشد یا بشود، اما ظاهرا سفرهای استانی مهم ترین اثرش این بود که مردم استانهای مختلف احمدی نژاد را دیدند و فهمیدند که نباید به او رای بدهند، و نتیجه این سفرها معکوس از آب درآمد. کاش طرف را می شد وادار کرد که در تهران هم چند سخنرانی بگذارد که مردم تهران هم از این به بعد بیشتر در انتخابات شرکت کنند.

سوم: بازهم سروصدای رای ملت نشانه تقویت نظام است، با فس فس آغاز و با فس فس ادامه یافت. به نظر می رسد دو نتیجه از این انتخابات می شود گرفت، اولا داستان تحریمی ها تمام شد و مردم فهمیدند وقتی در انتخابات نباشند، نتیجه ...

سازمان دانش ﺁموختگان ایران اسلامی﴿ادوار تحکیم وحدت﴾ با انتشار بیانیه ای به تشریح موضع خود نسبت به انتخابات شوراهای شهر پرداخت و طی آن از مردم خواست چنانچه قصد دارند در انتخابات شرکت کنند، به جریان های اقتدارطلب و پوپولیست طرفدار دولت پادگانی ومخالف ﺁزادی رای ندهند .

متن این بیانیه به این شرح است :
به نام خدا

یکبار دیگر در آستانه انتخاباتی قرار گرفتیم و همه در مقابل این پرسش ناگزیر قرار داریم که چه باید کرد؟ بی تردید نمی توان به این پرسش بدون در نظر گرفتن شرایط ویژه کنونی کشور پاسخ گفت‚ پیش از هر بحثی باید توجه داشت که نهاد شورا یکی از آرزوهای دیرینه مردم ایران بوده است از زمان مشروطیت و شکل گیری انجمن بلدیه که نخستین گام برای مشارکت مردم در اداره شهرها بود تا پیروزی انقلاب بهمن 57 سیری طولانی طی شد اما هرگز مردم به گونه ای واقعی امکان تصمیم گیری برای سرنوشت خود در لوای حکومت دیکتاتوری پهلوی را پیدا نکردند چه مسائل کلان کشوری و چه مسائل خردی در سطح اداره شهرها اما با پیروزی انقلاب بهمن 57 مردم امیدوار دستیابی به آزادی شدند و وعده تشکیل شورا نوید بخش دموکراسی مشارکتی را به مردم می داد بویژه اینکه صدای رسای طالقانی مدافع سرسخت تشکیل شوراها نوید بخش طرفداران آزادی و دموکراسی بود اما دیری نپایید که در توفان حوادث ابتدای انقلاب همراه با خاموشی طالقانی طرح شوراها نیز به حاشیه رفت و از آن جز نامی بر صفحات کاغذ باقی نماند و تنها شوراهای تشکیل شده در کردستان نیز تعطیل شد...

متن پیام دکتر ابراهیم یزدی که در تجمع دانشجویی 16اذر در دانشگاه تهران قرائت شد به شرح زیر است:

به عنوان دبیرکل نهضت آزادي ايران و همچنین یکی از اعضای سابق انجمنهای اسلامی دانشجویان ضمن تبریک صمیمانه روز دانشجو به کلیه دانشجویان ایران و همچنین آرزوی حل مشکلاتی که به خاطر فعالیتهای آزاد اندیشانه برای قشر دانشجو علی الخصوص در یکسال اخیر بوجود آمده است برخی نکات را در مورد فعالیتهای دانشجویی مجددا مطرح می نمایم.

حماسه شانزدهم آذر ماه 1332همواره نمادي از آزادي خواهي و ظلم ستيزي دانشجويان ايراني بوده و در عين ....

درهشتمین سالگرد جان باختن محمد مختاری و محمد جعفر پوینده ، یاد عزیزانمان را بر مزارشان درگورستان امام زاده طاهر کرج از ساعت 14 تا 16 روز جمعه 17 آذر ماه 85 گرامی می داریم. وسیله ایاب و ذهاب در میدان ونک، خیابان ملاصدرا و میدان انقلاب جنب دانشکده پزشکی تا ساعت 13 فراهم است.

خانوده های مختاری و پویند

دفتر تحکیم وحدت با دعوت از دانشجویان، اساتید مستقل، روشنفکران، فعالین مدنی و سیاسی، احزاب و سایر نهادهای مدنی، جهت شرکت در تجمع و اعتراض «دانشگاه زنده است»، بار دیگر بر لزوم تشکیل «جبهه فراگیر مقاومت مدنی در دفاع از دانشگاه» تاکید می کند.
زمان: چهارشنبه ۱۵ آذر ۱۳۸۵ ـ ساعت ۱۲ ظهر
مکان : میدان انقلاب- دانشگاه تهران ـ مقابل سر در دانشکده فنی .
(ورود به دانشگاه تهران را از درب ۱۶ آذر)

 

ياد سه آذر اهورايي

  اگر اجباري كه به زنده‌ماندن دارم نبود, خود را در برابر دانشگاه آتش مي‌زدم. همان‌جايي كه بيست‌ودوسال پيش, «آذر»مان,‌ در آتش بيداد سوخت, او را در پيش پاي «نيكسون» قرباني كردند! اين «سه يار دبستاني», كه هنوز مدرسه را ترك نگفته‌اند, هنوز از تحصيلشان فراغت نيافته‌اند, نخواستند ـ همچون ديگران ـ كوپن ناني بگيرند و از پشت ميز دانشگاه‌, به پشت پاچال بازار بروند و سر در آخور خويش فروبرند. از آن سال چندين دوره آمدند و كارشان را تمام كردند و رفتند, اما اين سه‌تن ماندند تا هركه را مي‌آيد, بياموزند, هركه را مي‌رود, سفارش كنند. آنها هرگز نمي‌روند, هميشه خواهند ماند, آنها «شهيد»ند, اين «سه‌قطره خون» كه بر چهرة ‌دانشگاه ما همچنان تازه و گرم است...

                                       دكترعلي شريعتي

  سال تلخ قتل‌عام چلچله‌ها بود. سالي كه مرگ آغوش باز كرد براي پرندگان. سالي‌كه در تابستانش خورشيد را در زير خاك مدفون و غنچه‌هاي اميدوار را از گرمايش محروم كردند. سالي‌كه آسمان صاف, پوشيده شد از ابرهاي سياه دسيسه. سالي‌كه توفاني سخت, خاطرة نسيم آزادي را از يادها برد و پاييزش, خزان آرمان يك ملّت بود.

  زمان جاودانه‌شدن شما را مي‌گويم! 16 آذر 1332

  شما قربانيان خشم, جهل و كينه كه در بزم شومِ ميهماني ناخوانده خونتان ريخته شد.

   شما كه اعتراضتان را با سرنيزه پاسخ گفتند و فريادتان را با گلوله در گلو شكستند.

   شما كه هنگام مرگ نيز نام آفتاب را زمزمه كرديد.

   شما كه برافروختيد آذر را در هميشة تاريخ

   شما سه قطره خون جاري در رگ‌هاي اهورائيان اين خاك  

 سه آذر اهورايي

 

گل‌هاي سرخ

  در خزاني دور

         سه گل سرخ پايدار

                 با خاطرات تلخ   

                          ز مُرداد شوم و تار

         و خاطري غمين

                 از مرگ آفتاب

گلبرگ‌هاي نازك خود را

             به بادِ سردِ سخت سپردند

                          و

در زير چكمه‌هاي سياه شب پرپر شدند

      و سال‌هاست فرياد در گلو شكسته‌شان

                 در هر خزان

                      گل‌هاي سرخ را

                               از خواب بيدار مي‌كند

بابک بيات
نت هايش ماند
خودش به خاموشان پيوست

پلی تکنیک صحنه درگیری و اعتراض دانشجویان

خبرنامه امیرکبیر: امروز سه تن از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در اعتراض به ممنوع الورود شدن و دریافت حکم منع موقت از تحصیل جلوی درب دانشگاه تحصن کردند. علی عزیزی، نایب دبیر انجمن، عباس حکیم زاده، عضو شورای مرکزی و مدیرمسئول نشریه واژه نو و مجید توکلی، عضو شورای عمومی انجمن و مدیرمسئول نشریه خط صفر، در اعتراض به عملکرد غیرقانونی مدیریت دانشگاه در خصوص صدور احکام سنگین انضباطی برای دانشجویان و همچنین ممنوع الورود نمودن ایشان به دانشگاه ساعت 10 صبح جلوی درب دانشگاه و مقابل دفتر انتظامات دست به تحصن اعتراض آمیز زدند.

گفتنی است بلافاصله پس از شروع تحصن توسط این سه عضو انجمن، انتظامات دانشگاه از ایشان خواست به تحصن خود پایان دهند. مسئول انتظامات دانشگاه امیرکبیر تهدید کرد در صورتی که این افراد بخواهند به تحصن خود ادامه دهند...

متن کامل گفت و گو با عبدالکریم سروش در روزنامه اعتماد ملی

اگرچه آخرین بار در ایران عبدالكريم سروش با حضور در منزل عبدا... نوری به بحث درباره روشنفکری دینی پرداخت و به دفاع از این مفهوم و عملکرد روشنفکران دینی پرداخت و پیش از آن نیز ، اما ما در اين گفت‌وگو به موضوعي ديگر پرداختيم، موضوعي كه سروش در ماه‌هاي اخير بيشتر درگير ‌آن بوده است.
سروش مدتي است كه به بحث درباره ناكامي مسلمانان پرداخته است و از اين رهگذر بار ديگر با مفاهيمي مثل سنت، مدرنيته و ... درگير شده است، يك درگيري انتقادي.
او در اين بحث‌ها كه تاكنون در 8 جلسه سخنراني در ‌آمريكا و اروپا به آن پرداخته است، رويكردي تاريخي و انديشه‌اي دارد، رويكردي كه در آثار گذشته سروش چندان پررنگ نبود.
آيا توجه به اين رويكرد حاصل توجه به پاره‌اي از منتقدان نيست؟

آخرين پرسشم را از سروش به اين موضوع اختصاص مي‌دهم و مي‌پرسم: گاهي درباره شما گفته مي‌شود كه به نقدهايي كه برآثار شما وارد مي‌شود توجهي نداريد و با منتقدانتان برخوردهاي تندي داريد، اما به نظر مي‌رسد بحث‌هاي اخيرتان حاصل توجه به نقدها است.
سروش مي‌گويد كه توجه زيادي به نقدها دارد و ...

در ابتدا از تمامي شما که اينجا گردآمده‌ايد، و تمامي آناني که در طول اين 7 سال تلخ ياد و نام داريوش و پروانه فروهر را گرامي داشتند و زبان اعتراض بر جنايتي که بر آنان رفت گشودند، سپاسگزاري مي‌کنم. بويژه از وکيل سرسخت و عدالتجويمان ناصر زرافشان که به ناحق زنداني است و روزنامه‌نگار مبارز اکبر گنجي که آزادي خويش فداي افشاي حقايق کرده.

آغاز مي‌کنم با سروده‌اي از عزيز مادرم پروانه فروهر:
اي آفريدگار
با من بگو که زير رواق بلندتر
آيا کسي هنوز
يک سينه آفتاب و يا يک ستاره دل
در خود سراغ دارد؟
...