اسفند سال 46 دانشجویان تاریخ به عنوان سفرعلمی به عراق رفتند و من نیز ابتدا عازم بودم اما در آخرین لحظات ناگهان " قسمت " نشد . چون نوروز را در سفر بودند و آنجا جشن می گرفتند این نوشته را به در خواست همکارات گرامی بر سر راه نوشتم تا در آن اجتماع بخوانند. و اینک به یاد آن " حادثه " سخن تازهاز نوروز گفتن دشوار است. نوروز یک جشن ملی است، جشن ملی را همه می شناسند که چیست نوروز هر ساله برپا می شود و هر ساله از آن سخن می رود. بسیار گفته اند و بسیار شنیده اید پس به تکرار نیازی نیست؟ چرا هست . مگر نوروز را خود مکرر نمی کنید؟ پس سخن از نوروز را نیز مکرر بشنوید. در علم و و ادب تکرار ملال آور است و بیهوده " عقل " تکرار را نمی پسندد: اما " احساس " تکرار را دوست دارد، طبیعت تکرار را دوست دارد، جامعه به تکرار نیازمند استو طبیعت را از تکرار ساخته اند : جامعه با تکرار نیرومند می شود احساس با تکرار جان می گیرد و نوروز داستان زیبایی است که در آن طبیعت احساس و جامعه هر سه دست اندرکارند. نوروز...

اين جشن‌ها متولي خاصي نداشت، ارباب دين هم كاري به آن نداشتند، مردم عادي با شمّ و ذوق انساني خود و متناسب با نيازهاي عاطفي خود چيزهايي بر مراسم اين شب مي‌افزودند و بسا چيزها را كه شايد انجامش ضرورتي نداشت و زمانه‌اش سپري شده بود به فراموشي مي‌سپردند.

*******************
جشن سوري مناسكي بود ويژه‌ي ايرانيان، در آخرين شب اسفندار مذ(ماه اسفند) و رواج آن بيشتر شايد در خراسان بزرگ بود. «سوري» ظاهرا نوعي از گل سرخ و بسيار خشبويي بوده كه بعدها به نام گل محمدي شهرت يافت. شادي، خوشحالي و خرمي را نيز از معاني «سوري» دانسته‌اند[1]. پس جشن سوري انگار خوشامدي بوده به نورز و بهار و سبزه و گل. ............

    ای غنچه ی خوابیده چو نرگس نگران ، خیز  

                                   کاشانه ی ما رفت به تاراج غمان ،خیز

   دریای تو دریاست که افزون نشد و کاست 

                               از خواب گران ، خواب گران ، خواب گران ، خیز

چقدر زن بودن خوب است

مهرانگيز رساپور( م. پگاه)

بيانيه سازمان ملل به مناسبت روز جهانی زن